زندگي فرصت يك تكرار است

زندگي حساس است

مي شكند

چه به آن توپ قشنگ بازي

 كه سر كودكي و عشق بر آن ضربه زند

چه به آن تير تفنگ طاغوت

كه سر كينه و خشم و نفرت

زندگي رود روانيست كه از ماندن و درجا زدن و مات شدن بيزار است

زندگي بيرحم است

اگر از روي ترحم ديده بر او گذراني

رخ خاكستي اش مي بيني

وگر از منظر عشق و بودن و يبز شدن اندر آن پرسه زني

باغ گيلاس و گل ياس و شقايق باشد

كاش آن روز كه سهراب بگفت با من و تو

"چشم ها را بايد شست  جور ديگر بايد ديد

اسب حيوان نجيبيست

و چرا درقفس هيچ كسي كركس نيست"

ياد آن لحظه ي پرشور تولد بوديم

ياد آن روز كه آدم بوديم

ياد آن برگي كه روزگاري در بهاري

سبزي اش خرممان ساخته بود

و در امروز زير پاي من و تو له شده است

و در آن روز كه ديگر گذر لحظه ي بيرحم زمان

مجالي به من و تو ندهد

و در آن روز كه گلها همه پرپر بشوند

ورخ بازي شطرنج زمان مات شود

كاش آن روز قمري باغ دلت تا خدا پر بزند