یک رکعت خاطره در حالت سجود

دیشب این ساعت ها جواب کانزاس اومد از کانزاس ریجکت شدم فک کنم اپلیکیشن منو اصلا بررسی نکردن. خیلی ناراحت بودم و دیشب رو هم مثل یک ماه گذشته نتونستم بخوابم. وقت سفارت رو هم چک کردم وقت خالی برای می و اپریل هنوز نبود و همون 2 جون اوکی شد. 22 فوریه باید افغانستان باشم چون وقت ویزام تموم میشه از اینجا ویزای پاکستان گیرم نیومد می رم ببینم از کابل گیرم میاد یا نه. شرایط خیلی پیچیده و گنگ هست برام نمی دونم آیا نیازه که نامه I-20 اصلاح بشه یا نه . با همون sevis روی ای بیست قبلی وقت سفارت گرفتم. تلاش خودم رو می کنم که بتونم آرزوی خودم که داشتن گروه تحقیقاتی خودم هست رو بهش برسم. اگه بتونم ویزا بگیرم برای اولین بار تو عمرم می تونم درسم رو بدون دغدغه بخونم. مادرم می گه توکلت به خدا باشه تو همه زندگی خودت رو گذاشتی برای درس و تحقیق با هر سختی که بوده به اینجا رسیدی حتما خدا جواب سخت کوشیت رو می ده . با این حرف هاش یکم آروم میشم ولی باز که به همه چی فک می کنم استرسم زیاد می شه و دوباره تپش قلب می گیرم. داروها تو آروم کردنم زیاد موثر نبوده. همش با خودم می گم من کل تلاشم رو کردم و کل زندگی خودم رو گذاشتم روی این موضوع. اپلیکیشن دانشگاه کنت هنوز تکمیل نیست و دکتر درودمند ریکام رو سابمیت نکرده شنبه می رم دانشگاه ببینم راهی پیدا میشه یکی دیگه رو پیدا کنم تا ریکام بده . دکتر اسدی رو هم برای ریکام انتخاب کردم اونم پر نکرده . دکتر نظری رو هم مشخص کردم ببینم اون می تونه کاری کنه برام یا نه . خدایا خودت مشکلات رو برام تا اینجا هموار کردی توکل به خودت . خدایا ویزام صادر بشه بتونم درسم رو ادامه بدم. لیاقت این فرصت رو از هرکسی بیشتر دارم.